Oorcorrectie dochters

Hallo,

Ik ben Sylvia, de moeder van Manon en Tessa. Mijn man heet Wim en wij hebben twee heerlijke en prachtige dochters. Maar…toen Manon 2jaar was(zij is nu inmiddels 8),wist ik al dat ik voor haar een oorcorrectie wilde! Zij had “ afstaande oortjes”zoals de huisarts het noemde. Het zou niet vanzelf goed groeien.(dit was vroeger wel bij mijn man het geval) Omdat Manon zo’n klein koppie had en heeft zou het verschil erg opvallen. Geen twijfel mogelijk, zodra het mocht wilde ik die correctie voor haar. Mijn man was er mee eens,maar we moesten wachten tot zij 6 zou zijn want haar oortjes groeien nog. Toen Manon 6 werd was de oorcorrectie uit het ziekenfonds gehaald!shit!!!

Maar ik wilde het toch doorzetten dan maar ons spaargeld eraan spenderen. Ik kon het niet verkroppen als ons meisje gepest zou worden. Inmiddels was ze zelf ook al voorbereid en wilde het ook graag.Soms zei ze als ze een foto van zichzelf zag”dat lijkt mickey mouse wel”. Ook wilde ze graag haar haar op een staart,ze heeft erg mooi en lang haar. Ik deed dat eigenlijk nooit,dan viel het niet zo erg op.

April 2005

Na een gesprek met de chirurg en anesthesist werd Manon op de wachtlijst geplaatst. Maar omdat we nu dus als particulier waren hoefde we niet lang te wachten. Ook krijgen we gelijk het kosten plaatje mee….2150,- euro!

Juni 2005

Wij krijgen een brief van het antonius ziekenhuis en worden op woensdag 3 augustus verwacht! De betaling dient op uiterlijk 20 juli binnen te zijn,er kan niet in termijnen betaald worden. Wij zorgen dat het bedrag op tijd word overgemaakt.

3 augustus,

Wij zijn er klaar voor ,Manon vind het ook erg spannend….Ik ben bloed nerveus..Wim is 's ochtends nog onderweg maar komt zo snel mogelijk naar het ziekenhuis… Mijn vader brengt ons weg en mijn moeder past op Tessa. Manon word als eerste geholpen… De narcose maakt me bang ,ik mocht erbij zijn tot ze zou slapen..ik vond het super angstig!

Tijdens het wachten werd er nog een meisje voor oorcorrectie binnen gebracht. Zij was 11 jaar oud,en na een gesprek met haar moeder werd ik wijzer….zij kreeg het wel vergoed van het ziekenfonds!!!!

Hoe kan dat nou? Later zal ik me daar maar eens mee bezig houden. Eerst dit!!!!

Na een paar uur mocht ik naar de uitslaapkamer gaan. Manon sliep nog en lag daar met haar liefste knuffel en een slangetje in haar mond..ik brulde het uit mijn kleine wijfie wat heb ik laten gebeuren ….? Toen ze bij kwam vloog ze me om me nek mmmm heerlijk was dat. We mochten weer naar zaal,daar heb ik haar lekker verwend en toen kwam Wim binnen dat was een super verrassing voor Manon! Manon kon alleen niet het drinken binnen houden dus kreeg ze een medicijn tegen de misselijkheid. Dit hielp en de dag verliep prima. Haar hoofd was Eén grote tulband en zo mocht ze mee naar huis. Ze vond het erg speciaal en werd ook door iedereen verwend. Die tulband moest een week blijven zitten,maar Manon kreeg een bloedinkje tussen door…Eng maar alles was goed.na een week gingen we voor  controle,alles was prima een paar korstjes moesten er nog vanzelf afvallen.al met al een geslaagde operatie. Toen alles echt genezen was liep Manon echt te pronken, het is super mooi geworden en plat, zoals ze zelf zegt. Wij zijn erg blij dat we deze oorcorrectie hebben laten doen,ondanks het financiële plaatje! Later hebben wij een brief geschreven naar de ombudsman van onze verzekering. Alles uitgelegd dat we al vanaf haar tweede jaar dit wilde laten doen en dat het ook niet echt cosmetisch was maar belangrijk om pesten te voorkomen enz. Wij hebben foto’s meegestuurd zodat ze het zelf konden zien! Na veel vijven en zessen hebben wij een bedrag van 1000,- euro gekregen. Wij waren hier erg blij mee.

Januari 2007

Tessa moet ook voor een oorcorrectie. Ze zijn niet zo erg afwijkend als bij Manon ..maar toch. Het is erfelijk zei de huisarts, door hun kleine koppie’s vergroeit het niet. Ik ga nu een hogere verzekering nemen want inmiddels zit de oorcorrectie weer in het ziekenfonds pakket.1000,- euro krijgen de patiënten ervoor??? Lang niet genoeg lijkt mij ,we wachten af. Tessa word dit jaar 6,dus…

Juni 2007

De chirurg en anesthesist hebben Tessa onderzocht….we staan op de wachtlijst! Ik hoop dat ze in deze vakantie mag komen. Ze vind het zelf nu al leuk al die aandacht…ze weet het nog van Manon haha. 

De procedure is nu anders… We moeten toestemming vragen aan onze verzekering. Ik krijg een brief mee voor de arts van de verzekering als die een machtiging geef hoor ik meer.

Augustus 2007

Ik heb nog niets vernomen, dus ik ga de verzekering bellen. Ze weten van niets….brief niet ontvangen…weg aanvraag voor een machtiging! Ik moet maar weer de chirurg bellen en vragen voor een nieuwe aanvraag!!! We merken nu al verschil tussen particulieren en ziekenfonds hoe is het mogelijk!!!

Ik ben benieuwd hoe lang het deze keer gaat duren.